موضوع: قتل عمدی از منظر فقه امامیه و صاحب جواهر
نویسنده: هادی محمودیان بازری ومحمد پیری
ویراستار: جواد نادری
تاریخ چاپ: اول، زمستان1401
انتشارات: انوار توحید قم
چکیده: وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا
خداوند میفرماید :و هر کس مؤمنی را به عمد بکشد مجازات او (آتش) جهنم است که در آن جاوید (معذّب) خواهد بود و خدا بر او خشم و لعن کند و عذابی بسیار شدید بر او مهیا سازد.
مفهوم شرکت در قتل، بسیار معنای گستردهای دارد که مورد تعریف و معنا واقع شده است، اما به گونهای که هر مداخلۀ مادی یا معنوی، دو یا چند تن در قتل حتی اگر بدون همکاری مستقیم در وارد کردن صدمات به مقتول باشد، شرکت در قتل گفته میشود.
برای تحقق شرکت در قتل هم به معنای مداخلۀ دو یا چند نفر در انجام عملیات اجرایی جرم نیاز است.
اکنون مورد بحث در اینجا ایناست که در فقه و حقوق ما مسلم است که اگر گروهی در قتل یک نفر شرکت داشته باشند ولیدم در خصوص قصاص میتواند با رد مازاد دیه آنان را قصاص کند.
هر گاه دو یا چند مرد مسلمان به طور مشترک مردی مسلمان را بکشند،
ولیدم میتواند با اذن ولی امر همه آنها را قصاص کند .
برخی از فقها نسبت به این حکم تأمل نموده و معتقدند که ولیدم میتواند فقط یک نفر از آنها را به عنوان قصاص به قتل برساند و افراد باقی مانده به اندازه سهم جنایتشان دیه فرد قصاص شده را به خانواده او پرداخت میکنند.
