بیانیه آیت الله حاج شیخ محمدصالح کمیلی درباره لزوم شناخت تمییز طریقت های کاذب ، تصوف باطله از عرفان حقیقی
بسمالله الرحمن الرحیم
معارف غنی و آموزههای نورانی اهلبیت عصمت و طهارت علیهمالسلام، فصلِ افتراق روشن و بنیادینِ روش سلوک فقاهتی شیعه با سایر طریقتهای باطل و مدعیان عرفانهای نوظهور و انحرافی است.
تقابل تصوف عاطله که گاه با عنوان تصوف بازاری در کلام ملا محسن فیض کاشانی، علامه محمد تقی مجلسی و… نمایان است فصل ممیزی در آثار بزرگان از عرفان فقاهتی است. شاخصهای مهمی از جمله عدم توجه به شریعت، بیکاری و غلو در شأن اساتید ، همتراز دانستن استاد عرفان با اهل بیت و نگاه بدبینانه به فقهای تشیع، از ویژگی های تصوف باطل و جهله صوفیه خذلهم االله است.
در این مسیر، التزام عملی به شریعت مقدسه و تمسک جدی به رهاوردهای علمی، فقهی و تربیتیِ فقهای شیعه و همسویی با منش مراجع عظام تقلید جهان تشیع و التزام عملی به اصل مترقی ولایت فقیه، از اصول اساسی و غیرقابل اغماض به شمار میآید. در مسیر عرفان اهلبیتی، شریعت چنان دقیق است که حتی انحرافی به اندازهی یک تار مو پذیرفتنی نیست.
بدیهی است هرگونه کوتاهی، تزلزل، مسامحه با بدعت در این مبانی اعتقادی و فقهی، امری مردود و ناپذیرفتنی بوده و بیتردید بر خلاف رضایت و ارادهٔ حضرت بقیةالله الأعظم، امام زمان عجلالله تعالی فرجهالشریف، خواهد بود.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاتهمحمدصالح کمیلی
14 دی ماه 1404
